about ● chat ● links ● archives


Wednesday, December 2, 2009
The truth hurts. @ 5:35 AM

"Oo nga pala, hindi nga pala tayo.. hanggang dito lang ako, nangangarap na mapasayo"
"I'm the one who makes you laugh, when you know you're 'bout to cry"
"Nakikinig sa mga kwento mong paulit-ulit lang, nagtitiis kahit nasasaktan"

This is crazy. Ang corny ko, ang drama ko . :|
It's the first day of December, and I can really feel the spirit of christmas. It's cold outside, pero ang saya maglakad kapag mahangin at malamig.
Unfortunately, magiging malungkot ang pasko ko. joke. Ayokong sirain ang buhay ko dahil sa kanya. Pero...ewan, hinahayaan ko na lang sarili magpakabaliw sa kanya. 4 months na lang naman eh. Kaya yan.

Two days had passed, but the pain is still here. I can't accept the fact that maybe he had took me for granted. I can't accept the fact that he's the type of guy who doesn't easily give up his love for a girl. I want to tell the girl how lucky she is for having a lover like him. And what I really can't accept... the TRUTH HURTS.
Enough said. Too much drama. Here I am again, crying.scratch that, someone will be mad if she'll knew I'm crying. Sorry Syota. :(
Anyway, I'll really really really try my very best to be okay.
Hindi naman sakin problema yung di niya ko gusto. Pero ang masakit, umasa ako. Sana hindi siya nagbitiw ng ganung mga salita. Para hindi na rin ako umasa. Sana hindi niya ako tinrato ng iba. Honestly, nag-iba kasi closeness namin last week. Ewan ko, grabe. ! week na soobrang saya ko. After nun , eto pala kapalit. Ang mahirap kasi, naramdaman ko kahit papano yung love niya dun sa girl. Naging masaya talaga ako sa mga panahong yun. Sa kanya pa lang akong naging masaya. Hindi pa ako naging ganun kasaya EVER. Kaya siguro ganito. Nung nabasa ko yung text ni Edz, tumulo na luha ko. And konti pa lang nun, I tried to hide the pain. Natulog ako, hoping that when I woke up. The pain will go away. But unfortunately, the pain is still there. And worst, lumala siya. Andaming nag-text. Ano daw nangyari. Habang nagkukwento ako. Oh-kaay, Define LUHA. Sunod-sunod, 'twas my first time to cry like that. :P Sa iba, hindi ko na kaya pang ikwento. Sobrang hirap paulit-ulitin yung mga nasabi niya. :|
Tapos ngayon, hindi ko maiwasang hindi mailang sa kanya. Syempre, masakit pa rin. Pero sana mawala na nga to. Sana bumalik na ulit yung dati.

Nag-drama lang ako, sorry sa blog ko. Wala pa nga ito eh. Hindi ko lang talaga kayang isulat lahat. Masakit pa rin eh.

Goodnight. Sweetdreams

about
fearless.

Maria Jemil A. Napay | 18

♕Facebook
♥Twitter

Happiness isn't about getting what you want all the time, it's about loving what you have.

create &inspire.